عبید زاکانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷

 

امشب من و چنگیی و معشوقهٔ چست

بودیم به عیش و عهد کردیم درست

ساقی ز بلور ناب بر روی زمین

میکشت عقیق و لؤلؤتر میرست

 …


موضوعات مرتبط: آرشیو

برچسب ها:


تاريخ : شنبه 8 اسفند 1394 | 14:35 | نویسنده : سجاد |